Η ακριβής χρονολογία κατασκευής του γεφυριού στον Πλάτανο δεν είναι γνωστή.Κανένας από τους σημερινούς Πλατανίτες δεν μπόρεσε να μας δώσει την πληροφορία αυτή.Όσοι ρωτήθηκαν απάντησαν αρνητικά Η μόνη Πλατανίτισσα που προσδιόρισε τη χρονική περίοδο κατασκευής του ήταν η Ασπασία Κοψαύτη,η οποία μας διηγήθηκε ότι το γεφύρι κατασκευάστηκε στα χρόνια του παπα-Τζανή.Ο παπα-Τζανής βρέθηκε από διάφορα συμβολαιογραφικά έγγραφα ότι ,κατά το έτος 1878,ήταν ιερέας Πλατάνου .Θα πρέπει όμως ιερέας να είχε γίνει πολύ παλαιότερα αφού κατά την πλατανίτικη παραδοση το έτος 1826,όταν τα βάρβαρα στίφη του Άραβα επιδρομέα Ιμπραήμ έφτασαν στον Πλάτανο,ήταν ιερέας και μάλιστα μεγάλωνε στο σπίτι του ένα ορφανό Τουρκόπουλο ,το οποίο ακολούθησε στη συνέχεια τα στρατεύματα του Ιμπραήμ και εγκατέλειψε τον Πλάτανο.
Από τις διηγήσεις συνάγεται ότι το γεφύρι πρέπει να χτίσθηκε μετά το 1826.
Η αναφορά στον παπα-Τζανή γίνεται,γιατί ήταν ένας από τους κύριους συντελεστές στο να κατασκευαστεί το γεφύρι στη σημερινή του θέση.
Οι Πλατανίτες είχαν επιλέξει ως πιο πρόσφορο σημείο κατασκευής του γεφυριού εκείνο που βρίσκεται ανατολικά και στο ίδιο ύψος του Λατσαίικου μύλου.Οι κτίστες του γεφυριού δεν είναι γνωστοί.Να ήταν Πελοποννήσιοι…ή Ηπειρώτες από την Πυρσόγιαννη,που ήταν ξακουστοί στο χτίσιμο των γεφυριών;Τούτο το γεφύρι έδωσε στον ξωμάχο αγρότη,στον απλοικό τσοπάνο,στον ανήσυχο αγωγιάτη,στον κάθε ταξιδευτή περισσή ασφάλεια και τον έκανε να αισθάνεται δέος αλλά και συγχρόνως ευγνωμοσύνη για το δημιουργό του.Το Πετρογέφυρο του Πλατάνου το χάρηκαν πιο πολύ απ’ όλους οι ταλαιπωρημένοι Πλατανίτες αγωγιάτες και οι τσοπάνηδες,οι πρώτοι για να μεταφέρουν την πραμάτεια τους στην παραλιακή Κυνουρία και Αργολίδα και οι δεύτεροι για να βοσκήσουν τα κοπάδια τους στα βοσκοτόπια που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του χωριού.
Το γεφύρι αποτελούσε κυρίως το χειμώνα την μοναδική δίοδο προς την παραλιακή Κυνουρία.
Συντηρήθηκε για πρώτη και τελευταία φορά το έτος 1936 επί προεδρίας Παναγιώτη Κούκλη και έκτοτε παλεύει μόνο του και αντιστέκεται τόσο στα χιονοβόρια,όσο και στις ορμές των υδάτινων όγκων που συγκεντρώνονται από την Λεπίδα και τους γύρω χειμάρρους.Το πανέμορφο τούτο πετρογέφυρο με την πλούσια βλάστηση ,που αγκαλιάζει τον Βρασιάτη ποταμό ,άκουσε και είδε πολλά στην πολυετή ζωή του.Άκουσε τα πρόσχαρα γέλια των παιδιών που κολυμπούσαν στις λιμνούλες που υπήρχαν κοντά του.Άκουσε τα τραγούδια των Πλατανιτών που το διάβαιναν μέρα και νύχτα και τους μελωδικούς ήχους από τις φλογέρες των τσοπάνηδων που τις συντρόφευαν τα αρμονικά κουδουνίσματα των κοπαδιών τους,όταν κατηφόριζαν για να δροσιστούν στα γάργαρα νερά του ποταμιού.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΝΤΛΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ‘’ ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ’’ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ ΜΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Χ. ΚΟΥΚΛΗ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ.
ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 2109320356 / 6977345539
